SP_Ladplakao62's profileA Small Home On Cyber Wo...PhotosBlogListsMore Tools Help
 

A Small Home On Cyber World :

This is a place where you can visit any time you like. I'm so sorry for anyone who cannot read/understand Thai language, however; you can leave your messages for me in English so that I can visit yours. Million thanks for visitting this space.
Photo 1 of 16

GOOD THINGS AT HUA HIN



สิ่งดีๆ ที่หัวหิน

            ระหว่างวันที่ 19 – 21 พฤศจิกายนที่ผ่านมา มีโอกาสได้ไปร่วมงาน “ขอบคุณลูกค้าวีไอพี” ของ มิชลิน ที่ได้พาลูกค้าวีไอพีที่เป็น End User ไปพักผ่อนร่วมกันที่หัวหิน ซึ่งนอกจากจะพาเข้าไปชมพระราชนิเวศน์มฤคทายวัน และยังได้ทานอาหารเย็นในแบบฉบับไฮโซย้อนยุค ณ หน้าบ้านของเจ้าพระยารามราฆพแล้ว หนึ่งในกิจกรรมนั้นคือการแข่งขันกอล์ฟด้วย ซึ่งทางมิชลินได้จัดให้ลูกค้าที่สนใจในกีฬากอล์ฟเข้าร่วมการแข่งขันที่สนามกอล์ฟเปิดใหม่ชื่อว่า บันยัน หัวหิน ซึ่งก็มีนักกอล์ฟฝีมือดีๆ เข้าร่วมการแข่งขันด้วยหลายท่าน ผลปรากฏว่าผมได้ถ้วยรางวัลด้วยครับ (อย่าเพิ่งทำหน้าแบบไม่เชื่อก่อนสิครับ อิอิ) ได้จริงๆ ครับ ตั้งแต่เล่นกอล์ฟมาก็ครั้งนี้แหละที่ได้ถ้วยรางวัลนี้เป็นครั้งแรก ซึ่งถือว่าเป็นรางวัลที่ทำยากที่สุด เพราะจะตั้งได้ทำคงทำไม่ได้ คนที่เล่นกอล์ฟคงทราบนะครับว่าที่ผมกำลังพูดถึงคือรางวัลอะไร นั่นคือ “รางวัลบู้บี้” หรือรางวัลรองบ๊วย หรือรองที่สุดท้ายของการแข่งขันครั้งนั้นนั่นเอง ฮ่าๆๆๆ ไม่รู้จะภูมิใจดีหรือเปล่าเนอะ แต่ได้รับมาก็แปลกดี อย่างน้อยก็เป็นความทรงจำดีๆ ที่ได้ร่วมเข้าแข่งขันในรายการที่ทางมิชลินเป็นผู้จัด แต่จะว่าไป ถ้วยก็น่ารักดีนะครับ รูปหมูกำลังจะกินลูกกอล์ฟ สงสัยจะสื่อความหมายว่าคนได้ถ้วยรางวัลนี้ ฝีมืออ่อนมากๆ ฮ่าๆๆๆๆ การอัพเดตบล็อกวันนี้ก็ไม่มีอะไร เห็นว่าห่างหายไปนาน เลยแวะนำรูปมาฝากให้กันดูเท่านั้นครับ

พระราชนิเวศน์มฤคทายวัน ที่สร้างด้วยไม้สักทอง ประกอบด้วยพระที่นั่ง 3 องค์คือ พระที่นั่งสมุทพิมาน พระที่นั่งพิศาลสาคร และพระที่นั่งสโมสรเสวกามาตย์ พระที่นั่งแต่ละองค์จะมีทางเดินเชื่อมต่อถึงกันหมด ภาพด้านหน้าของพระที่นั่งสโมสรเสวกามาตย์ ที่ใช้เป็นท้องพระโรงและแสดงละคร
"เพลินวาน ๒๕๕๒" คือสถานที่ที่จะทำให้ผู้ไปเยือนย้อนรำลึกถึงอดีต ที่มีร้านค้า ร้านอาหาร และข้าวของเครื่องใช้ ในรูปสมัยโบราณ บรรยากาศยามเย็นใน "เพลินวาน ๒๕๕๒" ที่ตั้งอยู่ในตัวเมืองหัวหิน
สนามกอล์ฟบันยัน หัวหิน ที่ท้าทายด้วยกรีนที่หลอกลวง ฮ่าๆๆๆ เพราะโดนมาแล้วกับตัวเอง ถ้วยรางวัลบู้บี้จากมิชลิน ที่ได้มาจากการแข่งขันกอล์ฟลูกค้าวีไอพีของมิชลิน
ไม่รู้ว่าใครหล่อกว่ากัน ดูกันเอาเองนะครับ ระหว่างเจ้าของสเปซนี้ กับคุณไพโรจน์ สังวริบุตร ด้านหลังเป็นบ้านของเจ้าพระยารามราฆพ ซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมในสมัยรัชกาลที่ 6 ตั้งอยู่โดดเด่นริมทะเลอยู่ทางทิศเหนือของพระราชนิเวศน์มฤคทายวัน


      Send e-mail to me       Welcome to My Space


ARTIFICIAL VIRGINITY HYMEN



เยื่อพรหมจารีเทียม

            เห็นหัวข้อเรื่องที่ผมจะเขียนในวันนี้ คงอาจจะทำให้หลายคนงงๆ ได้ว่า ผมกำลังจะเขียนเรื่องอะไรกันแน่ สาเหตุที่ทำให้ผมนำเรื่องนี้มาเขียนลงบล็อกก็สืบเนื่องมาจากที่ผมบังเอิญได้เข้าไปอ่านข่าวของฟ็อกซ์นิวส์โดยมีหัวข้อข่าวประจำวันที่ 5 ตุลาคม 2552 ว่า Egytian Lawmakers to Ban Kit That Helps Women Fake Virginity หรือพอจะแปลเป็นไทยให้เข้าใจได้ว่า "ผู้ออกกฎหมายชาวอียิปต์เตรียมที่จะต่อต้านการนำเข้ามาของชุดผลิตภัณฑ์ ที่ช่วยทำให้สุภาพสตรีตบตาสุภาพบุรุษได้ว่ายังบริสุทธิ์อยู่" ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีว่าชาวอียิปต์ส่วนใหญ่เป็นชาวมุสลิม และตามขนบธรรมเนียมประเพณีแล้ว การที่สุภาพสตรีไปมีเพศสัมพันธ์ก่อนการสมรสนั้นถือว่าเป็นกระทำผิดจารีตประเพณีอย่างร้ายแรง จึงทำให้สุภาพสตรีที่พลั้งเผลอไปมีเพศสัมพันธ์ก่อนการสมรสต้องลักลอบไปทำสาว หรือศัพท์ทางการเรียกว่า hymenoplastry คือการทำศัลยกรรมเพื่อซ่อมแซมเยื่อพรหมจารีใหม่ให้ดูเหมือนยังไม่เคยมีเพศสัมพันธ์มาก่อน แต่การทำศัลยกรรมเช่นนั้นก็มีค่าใช้จ่ายค่อนข้างสูง นั่นคือสาเหตุที่ทำให้ผลิตภัณฑ์ที่ผมกำลังจะพูดถึงนี้กลายมาเป็นที่นิยมในเวลาอันรวดเร็ว

             ผลิตภัณฑ์ที่ว่านี้มีชื่อเรียกว่า "Artificial Virginity Hymen Kit" ผลิตจำหน่ายภายใต้เครื่องหมายการค้า "Gigimo" ตามข่าวที่ฟ็อกซ์นิวส์นำมาลงบอกว่า ผลิตภัณฑ์นี้นำเข้ามาจากประเทศจีน ด้วยความสงสัยจึงทำให้ผมอดที่จะต้องค้นหาต่อไปไม่ได้ว่า แล้วจริงๆ ผลิตภัณฑ์ตัวนี้มันก่อกำเนิดมาจากไหน แล้วมันใช้ยังไง เพราะดูเครื่องหมายการค้าแล้วไม่น่าจะเป็นของจีน ตอนนั้นผมเดาเอาไว้ว่าน่าจะเป็นของญี่ปุ่นมากกว่า แล้วความกระจ่างก็เกิดขึ้นเมื่อผมเข้าไปที่เว็บไซต์ของผลิตภัณฑ์นี้โดยตรงนั่นคือ gigimo.com แล้วค้นหาผลิตภัณฑ์ที่ชื่อว่า Artificial Viginity Hymen ก็จะเห็นรายละเอียดของผลิตภัณฑ์ดังกล่าว ซึ่งได้เขียนอธิบายสรรพคุณและวิธีใช้ไว้ด้วย แต่สิ่งที่ทำให้ผมตะลึงหลังจากได้อ่านคำอธิบายสรรพคุณของผลิตภัณฑ์ตัวนี้แล้วก็คือ เขามีอ้างอิงประเทศไทยด้วย และนี่คือส่วนหนึ่งที่เขาเขียนเอาไว้เป็นภาษาอังกฤษ ผมได้แปลมาให้อ่านคร่าวๆ ดังนี้ครับ

            ไม่ต้องกังวลกับการเสียความบริสุทธิ์ (เสียพรหมจรรย์) อีกต่อไป ด้วยผลิตภัณฑ์ตัวนี้ คุณสุภาพสตรีสามารถทำให้คืนแรกของคุณกลับมาอีกเมื่อไหร่ก็ได้ เพียงแค่ค่อยๆ สอดเยื่อพรหมจารีเทียมตัวนี้เข้าไปในช่องคลอดแล้วมันจะค่อยๆ ขยายตัวขึ้นทำให้รู้สึกกระชับ เมื่อชายที่รักของคุณสอดใส่เข้าไป ผลิตภัณฑ์ตัวนี้ก็จะแตก ทำให้ของเหลวที่ดูเหมือนเลือดไหลออกมาในปริมาณที่พอเหมาะ คุณสุภาพสตรีก็เพียงแต่เพิ่มเสียงร้องครวญครางเข้าไปอีกนิด เท่านี้ก็จะทำให้ผ่านคืนนั้นไปได้อย่างไม่มีใครสามารถจับเท็จได้

             ผลิตภัณฑ์นี้ผลิตขึ้นจากเมืองเกียวโต ประเทศญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1993 และได้รับความนิยมมากในประเทศไทยในราวปี ค.ศ. 1995 ปัจจุบันได้แพร่กระจายไปทั่วภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ เอเชียใต้ และประเทศในแถบตะวันออกกลาง

วิธีใช้
- เปิดซองแล้วนำเยื่อพรหมจารีเทียมออกมาถูไปถูมา แล้วค่อยๆ สอดเข้าไปในช่องคลอด ถ้าช่องคลอดแห้ง ก็ให้นำเยื่อพรหมจารีเทียมนี้ไปจุ่มน้ำซะก่อนแล้วค่อยใส่เข้าไปให้เร็วที่สุด
- เมื่อใส่เข้าไปได้แล้วให้ปล่อยไว้ประมาณ 15 - 20 นาทีก่อนที่จะมีเพศสัมพันธ์
- และหลังจากมีเพศสัมพันธ์แล้วให้ทำความสะอาดช่องคลอด


ขนาดบรรจุ 1 กล่องจะมีเยื่อพรหมจารีเทียม 2 ชิ้น ราคาขายอยู่ที่ 29.90 เหรียญสหรัฐ หรือประมาณ 1,000 บาท





            ที่นี้ก็ชัดเจนแล้วละครับว่า ผลิตภัณฑ์ตัวนี้เคยมีคนนำเข้ามาขายในเมืองไทยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 หรือประมาณ 14 ปีมาแล้ว และผู้คิดค้นผลิตภัณฑ์ตัวนี้ก็คือญี่ปุ่นจริงๆ แต่ผู้จัดจำหน่ายคือจีน ก็อดสงสัยตัวเองไม่ได้ว่า ทำไมเราตกข่าวนี้หนอ แล้วนี่ท่านสุภาพบุรุษทั้งหลายจะถูกคุณสุภาพสตรีตบตาไปแล้วกี่รายก็ไม่รู้ แต่ทางที่ดี ถ้ารักกันจริงก็อย่าหลอกกันเลยนะครับ บอกกันตรงๆ จะดีกว่า เพราะจะได้ไม่รู้สึกว่าต้องเก็บความลับไปตลอดชีวิต ผมเชื่อว่าถ้ารักกันและเข้าใจกัน สิ่งนั้นคงไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตคู่หรอกครับ แต่มันคือความรัก ความเข้าใจ การให้อภัย ซึ่งกันและกันมากกว่า

            ที แรกก็ตัดสินใจอยู่นานว่าจะนำเรื่องนี้มาเขียนดีหรือเปล่า แต่หลังจากลองค้นหาในอินเตอร์เน็ตแล้วแทบจะไม่มีเรื่องนี้อยู่เลยในเว็บไทยๆ จะมีก็แต่เว็บต่าง ประเทศ ก็จึงตัดสินใจนำมาเขียน อย่างน้อยคนที่ยังไม่รู้ก็จะได้รู้ว่าเดี๋ยวนี้โลกเรามันพัฒนากันไปทุกด้านจริงๆ ส่วนใครมีความคิดเห็นยังไงเกี่ยวกับ ผลิตภัณฑ์ตัวนี้ก็ร่วมแลกเปลี่ยนกันได้นะครับ หรือสุภาพสตรีท่านใดเคยนำไปใช้แล้วได้ผลยังไงจะร่วมแบ่งปันประสบการณ์ก็จะยินดีเป็นอย่างยิ่งครับ

      Send e-mail to me       Welcome to My Space


BACK TO THE NATURE - CONTINUED



กลับคืนสู่ธรรมชาติ - ต่อจากตอนที่แล้ว

             เวลาช่างผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน นี่ก็เกือบจะ 3 เดือนหลังจากที่ผมได้อัพเดตบล็อกก่อนหน้านี้แล้วซินะ วันนี้ก็เลยถือโอกาสเข้ามาอัพเดตข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเรื่อง Back To The Nature สักหน่อยว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้างภายในระยะเวลา 3 เดือนที่ผ่านมา ที่แน่ๆ ก็จะเห็นต้นไม้ที่ปลูกไว้เริ่มโตขึ้น โดยเฉพาะต้นกล้วยที่ปลูกไว้ริมกระท่อมที่พักเริ่มออกหน่อขึ้นมาต้นละ 2 - 3 หน่อ ก็คิดอยู่ว่าจะขุดเอาหน่อที่ขึ้นมาใหม่ไปปลูกเพิ่มเติมอีกจะดีหรือเปล่า เพราะยังมีที่ว่างระหว่างไม้ยืนต้นอีกเยอะ แต่ก็ยังไม่มีแรงไปทำ ฮ่าๆๆๆ เพราะตอนนี้เพิ่งจะต่อแพเสร็จ แพที่ว่านี้ผมใช้ถังน้ำมันเครื่องซึ่งเป็นถังเปล่าขนาดจุ 200 ลิตร มีความสูง 90 ซม. เส้นผ่าศูนย์กลาง 60 ซม. จำนวน 9 ใบมาใช้ทำเป็นทุ่นให้แพลอยน้ำได้ ซึ่งจะได้แพขนาด 3 X 4 เมตร ทำกัน 2 คนพ่อลูก (หมายถึงตัวผมเองกับคุณพ่อที่อายุจะ 80 ปีอยู่แล้ว) ใช้เวลา 2 วันเต็มๆ ก็ได้แพมานอนเล่นกลางบ่ออย่างที่เห็นในภาพ (ใครสนใจอยากได้แบบติดต่อได้นะครับ)


            การที่ผมตัดสินใจใช้เวลาว่างมาทำสวนที่บ้านเกิดอย่างน้อยสัปดาห์ละ 3 - 4 วัน ทำให้ได้ประโยชน์หลายอย่าง ประการแรก คาดว่าในอนาคตอีก 5 ปีข้างหน้า ก็คงจะมีสวนไม้ผล ไม้ดอกยืนต้น และไม้ยืนต้นที่ร่มรื่นเอาไว้พักผ่อนและเก็บผลไว้รับประทานเอง หรือเอาไว้แบ่งปันเพื่อนบ้านหรืออาจจะเหลือขายได้บ้าง ประการที่สอง ทำให้ผมได้กลับไปดูแลคุณพ่อคุณแม่ที่เริ่มชรามากแล้วได้บ่อยขึ้น เรียกว่าเกือบทุกสัปดาห์ก็ว่าได้ ดูเหมือนท่านทั้งสองจะมีความสุขมากที่ได้เห็นผมกลับไปหาท่านบ่อยๆ ประการที่สาม ทำให้คุณพ่อกับคุณแม่ได้ออกกำลังกายด้วยการปลูกผัก เก็บผักเก็บผลไม้ไปขาย ท่านก็ไม่เหงาเพราะการที่นำผักผลไม้ที่ปลูกไว้เองออกไปขายตามตลาดนัด ท่านก็จะได้พบปะพูดคุยกับผู้คนมากมายที่มาจับจ่ายซื้อของ ซึ่งส่วนมาก ก็จะรู้จักมักคุ้นกันอยู่แล้ว นอกจากนี้ท่านยังต้องเป็นคนเฝ้าสวนที่ช่วยดูแลสวนเป็นอย่างดีอีกด้วย เมื่อได้ออกกำลังกายทุกวัน และมีผักปลอดสารไว้รับประทานเอง ก็จะทำให้ท่านมีสุขภาพแข็งแรงไม่มีโรคภัยไข้เจ็บมารบกวน สุขภาพจิตก็ดี จะได้อยู่กับเรานานๆ แค่นี้ก็ถือว่าคุ้มสุดๆ แล้วครับ ส่วนประการสุดท้ายก็คือ ผมได้ออกกำลังกาย ได้สูดอากาศบริสุทธิ์ ได้มองเห็นต้นไม้และทุ่งนาสีเขียว และได้รับประทานอาหารจำพวกพืชผักผลไม้ที่ปลอดสารพิษอีกด้วย


            ที่เล่ามาทั้งหมดก็อยากจะให้ลูกๆ ทั้งหลายที่มีคุณพ่อคุณแม่อยู่ต่างจังหวัด แล้วตัวเองต้องมาทำงานหรือมีครอบครัวของตัวเองอยู่ในกรุงเทพ หรือต่างเมืองได้ลองคิดดูว่า ถ้าพอจะมีที่ทางอยู่บ้างก็น่าจะกลับไปทำอะไรเล็กๆน้อยๆ เพื่อให้เราได้มีกิจกรรมร่วมกันระหว่างพ่อแม่ลูก คนเป็นพ่อเป็นแม่ไม่ได้ต้องการอะไรมากมายจากลูกหรอกครับ เพียงแค่เห็นลูกกลับไปเยี่ยมเยียนบ้างแค่นั้นท่านก็มีความสุข และเป็นการต่ออายุให้ท่านได้แล้ว อย่ามัวแต่ทำงาน หรืออ้างว่าไม่มีเวลา หรืออยู่กับครอบครัวของตัวเองจนลืมนึกถึงท่านในขณะที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ อะไรที่เราพอจะทำให้ท่านมีความสุขได้ อย่าได้ผลัดวันประกันพรุ่ง ให้รีบทำทันที เพราะแค่วันเดียวอาจจะสายเกินไป แล้วมันจะเป็นรอยมลทินที่ติดอยู่ในใจของเราไปจนลมหายใจสุดท้าย ซึ่งผมก็ไม่อยากเป็นเช่นนั้น และก็ไม่อยากเห็นลูกๆ ทั้งหลายเป็นเช่นนั้นเหมือนกัน หลายคนคงจะเคยดูทีวีช่วงหลังข่าว 2 ทุ่ม แล้วจะมีสกู๊ฟชีวิตมาให้ดู ผมอดน้ำตาร่วงไม่ได้เมื่อนักข่าวเขาไปสัมภาษณ์คนแก่ๆ ที่ถูกทอดทิ้งให้อยู่กันตามลำพัง โดยที่ท่านก็มีลูกหลานมากมาย แต่ไม่มีใครเคยแวะเวียนไปหาหรืออุปการะเลี้ยงดูท่านเลย มันเป็นเรื่องแปลกแต่จริงที่เขาว่า "พ่อแม่เลี้ยงลูกทุกคนได้ แต่ลูกๆ เลี้ยงพ่อกับแม่แค่สองคนไม่ได้" ก็ได้แต่หวังว่าใครที่เผลอเข้ามาอ่านเรื่องราวในบล็อกนี้คงจะได้คิดอะไรบ้างนะครับ อย่าปล่อยให้อะไรมันสายเกินไปเพียง เพราะเราคิดว่ามันยังไม่ถึงเวลา หรือมีความสำคัญน้อยกว่าเรื่องส่วนตัวของเราเอง


            เฮ้อ... เขียนกับเรื่องทำสวนอยู่ดีๆ ทำไมออกนอกเรื่องไปได้ก็ไม่รู้ คิดว่าใครที่อ่านมาถึงตรงนี้คงจะไม่งงนะครับ ผมไม่ใช่นักเขียนก็แบบนี้แหละ นึกอะไรขึ้นมาได้ก็เขียนไปเรื่อยๆ เอาไว้นึกอะไรออกอีกจะแวะเข้ามาเขียนต่อนะครับ วันนี้ขอแค่นี้ก่อน อย่างน้อยก็ทำให้รู้ว่าบ้านน้อยในโลกไซเบอร์แห่งนี้ยังมีเจ้าของคอยดูแลอยู่ และไม่ได้ปล่อยทิ้งให้รกร้างว่างเปล่าแต่อย่างใด ถึงแม้ผู้คนมากมายที่เคยแวะผ่านเข้ามาทักทายกัน นับวันมีแต่จะห่างหายกันไปตามกาลเวลาก็ตาม ผมก็จะอยู่ตรงนี้ตราบเท่าที่ยังมีลมหายใจและทาง Windows Live Spaces ยังให้บริการอยู่



      Send e-mail to me       Welcome to My Space


BACK TO THE NATURE



กลับคืนสู่ธรรมชาติ

saraburi02
บ่อที่ถูกขุดขึ้นมาเพื่อนำดินมาถมที่เพื่อทำการปลูกไม้ยืนต้น มีเนื้อที่ของบ่อประมาณ 1 ไร่ ความลึกของบ่อประมาณ 5 เมตร
          ห่างหายจากการเขียนเรื่องราวต่างๆ ลงบล็อกมานาน วันนี้เป็นวันอาสาฬหบูชาและเป็นวันหยุดพักผ่อน จึงพอจะมีเวลารวบรวมเรื่องราวที่ห่างหายไปมาเขียนเพื่อเป็นบันทึกความทรงจำไว้ตรงนี้ ถ้าใครที่ยังติดต่อกันอยู่ก็คงพอจะทราบแล้วว่าช่วงระยะเวลา 2 – 3 เดือนที่ผ่าน ผมจะเดินทางไป-กลับ ระหว่างกรุงเทพฯและสระบุรีเกือบทุกสัปดาห์ ทั้งนี้ก็เพราะผมตั้งใจจะพลิกฟื้นผืนดินที่เป็นมรดกตกทอดมาทำเป็นสวนไม้ยืนต้นนานาพรรณ เผื่อว่าอีก 5 ปีข้างหน้าจะได้มีธรรมชาติที่ร่มรื่น เหมาะแก่การไปพักผ่อนหย่อนใจในยามที่ต้องการหนีจากความวุ่นวายในเมืองหลวง อีกทั้งยังจะเป็นแหล่งศึกษาพันธุ์ไม้ ได้ด้วย แต่การที่จะทำตามที่วาดฝันเอาไว้คงไม่ใช่เรื่องง่ายนัก เพราะบริเวณนั้นไม่มีคลองส่งน้ำ หน้าแล้งจะไม่มีน้ำให้ใช้ ถ้าจะทำตามที่คิดไว้ ก็ต้องหาทางก่อนว่าจะทำอย่างไรให้มีน้ำพอใช้ตลอดฤดูที่ไม่มีฝนตก อีกทั้งที่ดินที่เป็นอยู่ ณ ตอนนั้นก็เป็นท้องนาที่รกร้างว่างเปล่า เพราะไม่มีใครทำนา เนื่องจากน้ำไม่ค่อยบริบูรณ์ บางปีทำนาไปแล้วฝนทิ้ง ทำให้ข้าวในนาแห้งตายก็มี เรียกว่าทุนที่ลงไปก็หายไปกับความแล้ง ปัจจุบัน บริเวณรอบๆ ก็กลายเป็นที่ของหมู่บ้านจัดสรรไปเกือบจะหมดแล้ว เนื่องจากการขยายเขตของตัวเมือง ต่อไปก็คิดว่าเจ้าของที่นาเดิมๆ คงจะขายที่นาให้กับนายทุนเพื่อทำเป็นหมู่บ้านจัดสรรหมดแน่ๆ นั่นก็หมายความว่า พื้นที่โดยรอบก็จะเป็นหมู่บ้านจัดสรร คงเหลือแต่ที่ของผม ถ้าหากผมสามารถทำที่ดินแห่งนี้เป็นสวนไม้ยืนต้นนานาพรรณที่ร่มรื่นได้ ก็อาจจะเป็นปอดให้กับชุมชนละแวกนั้นเป็นอย่างดี
          เมื่อคิดได้เช่นนั้น ก็ตัดสินใจลงมือทำโดยการขุดบ่อในเนื้อที่ประมาณ 1 ไร่ เพื่อจะได้นำดินที่ได้จากการขุดบ่อเอามาถมที่ที่เหลือ และปรับพื้นที่ให้เรียบเพื่อความสวยงาม โดยถมสูงขึ้นมาประมาณ 60 ซม. ที่ไม่ต้องการถมสูงมาก เพราะเวลาต้นไม้เริ่มมีรากหยั่งลึกลงไปใต้ดิน จะได้มีอาหารจากหน้าดินเดิมที่เป็นทุ่งนา ลำพังดินที่ขุดขึ้นมาจากก้นบ่นนั้นเป็นดินที่เหนียวแน่นไม่มีสารอาหารที่พืชต้องการ และที่ต้องยอมสละพื้นที่ 1 ไร่ เพื่อทำบ่อก็เพราะต้องการเก็บกักน้ำเอาไว้ใช้ตลอดฤดูแล้ง แต่ก็นั่นแหละครับ ค่าใช้จ่ายในการถมที่ก็พอสมควร ใครที่คิดจะทำแบบผมก็ลองคิดดูก่อนนะครับ ผมจ้างเขามาขุดบ่อแล้วถมที่พร้อมทั้งปรับหน้าดินให้เรียบในราคาไร่ละ 25,000 บาท ถมไป 8 ไร่ก็ 200,000 บาทแล้วครับ แต่ก็ถือว่าไม่แพงนะครับ เพราะจากการสอบถามผู้รับเหมาถมที่หลายๆ รายจะอยู่ที่ไร่ละ 60,000 บาท ถมสูง 1 เมตร ถ้าเราถมสูงแค่ 60 ซม. ก็จะอยู่ที่ 36,000 บาท ทั้งๆ ที่เอาดินมาจากที่เราเองนะครับ saraburi03
หลังจากที่ปลูกต้นไม้ไปแล้ว 1 - 2 สัปดาห์ ต้นไม้ก็เริ่มฟื้นตัว บางต้นก็เริ่มผลิยอดอ่อนๆ ออกมาให้เห็น แสดงว่ารอดตายแล้ว

saraburi01
ตอนนี้บ่อที่ขุดไว้มีน้ำเกือบเต็มบ่อแล้ว สภาพน้ำใสสะอาด

น่าลงไปว่ายเล่นมากครับ ต่อไปคงจะหาปลามาปล่อยให้โตตามธรรมชาติ

          หลังจากได้บ่อและปรับพื้นที่ที่ถมใหม่เรียบร้อยก็ต้องเริ่มวางท่อส่งน้ำ ซึ่งผมใช้ทั้งท่อพีวีซีและท่อพีอี ในส่วนของท่อพีวีซีนั้นผมทำเป็นท่อเมนต่อออกมาจากปั้มที่อยู่ริมบ่อ ส่วนท่อพีวีนั้นใช้ต่อแยกไปยังต้นไม้แต่ละต้น เรียกว่าพอเปิดปั้มน้ำปุ๊บ ต้นไม้ทุกต้นจะได้รับน้ำพร้อมกันทันที ทำให้ประหยัดแรงงาน ไม่ต้องจ้างใครมาคอยดูแลรดน้ำต้นไม้ เพราะสามารถตั้งเวลาเปิด-ปิด ปั้มน้ำได้ตามต้องการ ขอบอกก่อนนะครับว่า หลังจากที่ถมที่เสร็จแล้ว งานขั้นตอนต่อไปทั้งหมดนี่ผมทำเอง โดยมีคุณพ่อคุณแม่ที่อยู่ที่นั่นช่วยบ้างตามกำลังของท่าน เริ่มตั้งแต่การวางท่อส่งน้ำ เตรียมหลุมเพื่อปลูกต้นไม้ ซึ่งผมต้องการให้ต้นไม้อยู่ในแนวเดียวกันจึงทำหลุมปลูกห่างกันในระยะ 6 X 6 เมตร ซึ่งก็คิดว่าระยะห่างขนาดนี้ก็น่าจะเหมาะสมกับไม้ยืนต้นหลากหลายชนิด แต่อาจจะไม่ถูกต้องตามหลักวิชาการนัก เพราะไม้แต่ละชนิดมีกิ่งก้านสาขา ทรงพุ่ม และความสูงต่างกัน การที่จะปลูกต้นไม้ที่มีระยะห่างเท่าๆ กันเป็นแถวแบบนี้ควรจะเป็นไม้ชนิดเดียวกันหมดถึงจะถูกต้อง แต่ที่ผมปลูกเป็นไม้ยืนต้นนานาพรรณ มีทั้งไม้ผล ไม้ดอก และไม้ให้ร่มเงา จึงอาจจะดูไม่สวยงามเหมือนไม้ชนิดเดียวกัน ก็ต้องยอมรับว่าแต่ละแถวอาจจะมีต้นสูงบ้างเตี้ยบ้างคละๆ กันไป หวังว่าจะดูสวยแปลกๆ ไปอีกแบบครับ
          พอเตรียมหลุมเสร็จก็เริ่มปลูก โดยการไปหาซื้อพรรณไม้แถวๆ คลองชะอม จังหวัดปราจีนบุรี ซึ่งถือว่าเป็นแหล่งเพาะพรรณไม้ที่หลากหลายในราคาขายส่ง ผมปลูกไปชนิดละ 2 ต้น เช่น ทุเรียนก้านยาว 2 ต้น หมอนทอง 2 ต้น ชะนี 2 ต้น มังคุด ละมุด ลำไย ลิ้นจี่ มะม่วง ฯลฯ เรียกว่าผลไม้ในเขตร้อนครบทุกชนิดก็ว่าได้ ก็หวังไว้ลึกๆ ว่า อีก 5 ปีข้างหน้า คงจะมีผลไม้ออกดอกออกผลให้ได้รับประทานกันตลอดทั้งปี นอกจากผลไม้ที่มีเกือบทุกชนิดแล้ว ก็มีไม้ดอกยืนต้นอีกเพียบ อาทิเช่น หางนกยูง อินทนิล ตะแบก ราชพฤกษ์ ปีบ จำปี บัวสวรรค์ และที่ขาดไม่ได้เลยก็คือ ชมพูพันทิพย์ ซึ่งมีคนพิเศษขอให้ปลูกไว้เพราะอีก 5 ปีข้างหน้าจะมาดูว่าปลูกไว้จริงหรือเปล่า (อย่าลืมสัญญานะครับ) ถึงตอนนี้ก็ปลูกเรียบร้อยหมดแล้ว และโชคดีที่ช่วงนี้มีฝนตกบ่อยๆ ทำให้ต้นไม้ที่เพิ่งปลูกได้ 1 – 2 สัปดาห์เริ่มฟื้นได้เร็ว บางต้นก็เริ่มออกยอดใหม่บ้างแล้ว ก็ทำให้คนปลูกชื่นใจครับ ที่ปลูกไปแล้วไม่ตายซะก่อน saraburi05
ภาพนี้ถ่ายจากด้านหลังกระท่อมที่ใช้เป็นที่พักเฝ้าสวนในตอนกลางคืน กระท่อมอยู่ติดกับบ่อน้ำ ทำให้เย็นสบาย
saraburi04
ถ้ามองจากขอบบ่อท้ายสวน ก็จะเห็นกระท่อมตั้งอยู่โดดเดี่ยว ตกกลางคืนก็เงียบสงัด มีแต่เสียงจิ้งหรีดเรไร และกบเขียดร้องประสานเสียงกัน
          เวลาที่ผมไปค้างคืนที่บ้านสระบุรี เดี๋ยวนี้ผมก็ต้องไปนอนที่กระท่อมปลายสวนดังที่เห็นในภาพนั่นแหละครับ ได้บรรยากาศที่เงียบสงบท่ามกลางธรรมชาติ ถึงแม้ตอนกลางวันจะร้อนไปหน่อยเพราะยังไม่มีร่มเงาของต้นไม้ แต่ตกตอนกลางคืน อากาศก็จะเย็นสบาย แถมยังมีกบมีเขียดร้องรำทำเพลงให้ฟังเสียงดังลั่นทุ่ง ช่างเป็นสภาพที่แตกต่างกับชีวิตของผมที่อยู่บ้านในกรุงเทพฯ แบบหน้ามือกับหลังมือเลย ถ้าจะถามว่าผมชอบแบบไหน ก็ตอบอย่างไม่ลังเลเลยว่า ผมชอบธรรมชาติแบบนี้มากกว่า ถึงแม้ว่าจะไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครันเหมือนในเมืองหลวงก็ตาม แต่มันคือชีวิตที่อยู่กับธรรมชาติที่ผมคุ้นเคยมาตั้งแต่เด็ก และในบั้นปลายของชีวิตผมก็คงจะอยู่กับธรรมชาติแบบนี้ตลอดไป นี่แหละครับที่เรียกว่า back to the nature
      Send e-mail to me       Welcome to My Space

4TH ANNIVERSARY OF MY SPACE



วันครบรอบ 4 ปี

             ความจริงวันครบรอบปีที่ 4 ของการทำสเปซนี้ขึ้นมาไม่ใช่วันนี้ แต่เป็นวันที่ 7 มิถุนายน ที่ผ่านมา สเปซนี้ได้ถือกำเนิดขึ้นมาเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน 2548 ซึ่งตอนนั้นถือว่ามีผู้คนที่ใช้บริการ Hotmail ให้ความนิยมกันมากมายทีเดียว ทำให้เกิดสังคมหนึ่งขึ้นบนโลกออนไลน์แห่งนี้ เป็นสังคมที่ทุกคนที่มีความสนใจในเรื่องเดียวกันได้เข้ามาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและความรู้เพื่อจะได้นำมาใช้ในการพัฒนาและตกแต่งสเปซของตนเองให้ดูน่าสนใจ และนำเสนอเนื้อหาสาระ หรือแม้แต่แบ่งปันภาพถ่ายที่ประทับใจให้แก่กันและกัน จวบจนถึงวันนี้ก็อดที่จะขอบคุณทางทีมงานของ Windows Live Spaces ไม่ได้ เพราะถ้าไม่มีทีมงานนี้พวกเราก็คงจะไม่มีที่ว่าง (Spaces) ให้บรรดาผู้คนที่สนใจจะมีที่ว่างสักที่หนึ่งบนโลกไซเบอร์เอาไว้เขียนเรื่องราวเพื่อแบ่งปันความรู้ หรือประสบการณ์ดีๆ ให้แก่กันและกันได้ใช้ และที่สำคัญก็คือ ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายในการเช่าพื้นที่ว่าง (Spaces) นี้แต่อย่างใด


            ปัจจุบันเว็บไซต์ที่ให้บริการจำพวก Web Log หรือ Blog นั้นได้เกิดขึ้นมามากมาย ทั้งในและต่างประเทศ จึงทำให้ผู้ที่นิยมเขียนเรื่องราวลงใน Blog มีทางเลือกมากขึ้น ซึ่งก็มีทั้ง Blog ที่ใช้ง่ายๆ โดยที่ผู้ใช้แทบไม่ต้องมีพื้นฐานความรู้เรื่องภาษาคอมพิวแตอร์อย่าง HTML หรือ Java Script เลยก็สามารถเขียน Blog ได้ ซึ่งก็นับว่าให้ความสะดวกแก่ผู้ใช้เป็นอันมาก เพราะฉะนั้น จึงเป็นสาเหตุให้ส่วนแบ่งหรือจำนวนผู้ที่เคยใช้ Windows Live Spaces แห่งนี้ลดจำนวนลงไปด้วย (อันนี้วัดตามความรู้สึกของผมเองนะครับ เพราะดูๆ ว่าคนไทยเข้ามาใช้บริการกันน้อยลง ไม่ค่อยคึกคักเหมือนปีแรกๆ แต่อาจจะมีชาวต่างชาติใช้กันมากขึ้นก็เป็นได้) หรืออาจะเป็นเพราะคนที่เข้ามาใช้บริการแรกๆ เริ่มหมดเรื่องที่จะเขียน หรือเริ่มเบื่อหน่าย ก็ยากที่จะทราบได้ คงต้องเป็นเรื่องของทางทีมงาน Windows Live Spaces เขาจะทำการวิเคราะห์หาสาเหตุกันเอาเอง


            สำหรับตัวผมเอง ก็เห็นได้ชัดว่า เริ่มมีเวลาให้กับสเปซนี้น้อยลงไปมาก ถ้าใครเคยเข้ามาที่นี่ตั้งแต่ปีแรกๆ ก็จะเห็นว่า สมัยนั้นผมเขียนบล็อกเดือนละอย่างน้อย 4 บล็อกขึ้นไป หรือเรียกว่ามีการอัพเดตบล็อกกันแทบทุกสัปดาห์เลยทีเดียว พออัพเดตปุ๊บก็จะมีเพื่อนๆ เข้ามาอ่านและแย่งกันเข้ามาเขียนคอมเม้นท์เป็นคนแรก ซึ่งยอมรับว่าตอนนั้นสนุกมาก เพราะเหมือนกับว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียวบนโลกไซเบอร์นี้ ในแต่ละวันก็จะมีเพื่อนๆ โดยเฉพาะหลานๆ ขอ Add Mail เข้าไปคุยใน Windows Live Messenger อยู่เรื่อยๆ จนทำให้ใน Contact List นั้นมีจำนวนเป็นพัน เวลาผมออนไลน์ทาง Windows Live Messenger ครั้งใดก็จะเห็นมีเพื่อนๆ ออนไลน์อยู่ไม่ต่ำกว่า 100 คน ซึ่งก็ยอมรับว่า ผมคุยแทบไม่ทัน เพราะต้องคุยพร้อมๆ กันไม่ต่ำกว่า 10 หน้าขึ้นไป


            เดี๋ยวนี้สถานการณ์เปลี่ยนไป ถึงแม้ยังมีเพื่อนๆ หลานๆ ออนไลน์อยู่จำนวนมากพอสมควร แต่ผมเองกลับไม่ค่อยมีเวลาได้คุยกับใคร อย่างมากก็ได้แค่เข้าไปอ่านเมลหรือตอบเมลเท่านั้น และยิ่งพูดถึงการอัพเดตบล็อก ก็เห็นได้ชัดอีกเช่นกันว่า แทบไม่ได้อัพเดตอะไรเลย ไม่ใช่ว่าไม่อยากเขียนนะครับ อยากจะเขียนเรื่องราวมากมายที่ผ่านเข้ามาในชีวิต แต่พอจะนั่งเขียนก็เขียนไม่ออก มันตื้อไปหมดก็เลยต้องปล่อยไว้อย่างนั้นก่อน หรือถ้าดีหน่อยก็อาจจะเอารูปที่ได้ไปเที่ยวมาตามสถานที่ต่างๆ มาลงไว้ให้ดูกันเท่านั้น


            แต่วันนี้คงปล่อยไปแบบเดิมไม่ได้ เพราะตั้งใจแน่วแน่แล้วว่า ครบรอบ 4 ปีแล้ว จะไม่เขียนอะไรเลยก็จะแปลกเกินไป ตลอดระยะเวลา 4 ปีที่ผ่านมาจากการทำสเปซนี้ทำให้ผมได้พบกับหลานสาวคนหนึ่ง ซึ่งแรกๆ ก็ไม่ได้ต่างอะไรกับหลานๆ ที่มีความสนใจในเรื่องการทำสเปซทั่วไปที่ขอ Add Mail เข้ามาคุยกับผม เพื่อขอคำแนะนำในการพัฒนาสเปซ แต่หลังจากที่ได้คุยกันทาง Windows Live Messenger ก็ทำให้เริ่มสนิทสนมกันมากขึ้น ทำให้เกิดความผูกพัน ทั้งๆ ที่ยังไม่เคยเจอกันตัวเป็นๆ ด้วยซ้ำ ผมยอมรับว่าไม่เคยมีความรู้สึกแบบนี้มาก่อนกับใครบนโลกไซเบอร์แห่งนี้ แต่กับหลานคนนี้ผมมีความรู้สึกรัก เป็นห่วง และเปรียบเสมือนส่วนหนึ่งของชีวิตของผมไปแล้ว อาจจะดูไม่เหมาะนักที่ผมจะพูดเรื่องแบบนี้ในสเปซนี้ แต่ก็แค่อยากจะบอกว่า ยังมีสิ่งดีๆ เกิดขึ้นมากมายจากการที่เรามีสเปซเป็นของเราเอง และผมก็ยังคงจะทำสเปซนี้ต่อไปเรื่อยๆ


            ท้ายนี้ ผมต้องขอขอบคุณทีมงาน Windows Live Spaces อีกครั้งที่ได้พัฒนา Web Log ดีๆ ให้พวกเราได้เข้ามาใช้บริการ ถ้าไม่มี Windows Live Spaces ผมก็อาจจะไม่ได้เจอหลานที่น่ารักคนนี้ก็ได้


            สำหรับผู้ที่สนใจจะอ่านเรื่องราวในวันครบรอบแต่ละปีก็ลองคลิกเข้าไปอ่านตามลิงค์ข้างล่างนี้ได้เลยนะครับ

วันครบรอบปีที่ 3
วันครบรอบปีที่ 2
วันครบรอบปีที่ 1

      Send e-mail to me       Welcome to My Space




 
ไหนๆ ก็แวะมาแล้ว ก่อนจากกันไป ช่วยฝากข้อความเล็กๆ น้อยๆ ไว้ให้ด้วยนะครับ
จะเป็นข้อแนะนำ หรือแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน หรือจะลงนามไว้เฉยๆ ก็ยินดีน้อมรับทุกข้อความด้วยความเต็มใจ
อย่างน้อยก็ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีของมิตรภาพที่จะสามารถสานต่อไปได้ในอนาคต
 
Once you come here, before leaving please leave me any messages.
They can be any suggestions, idea exchanges, or just your name and URL of your space.
All messages are welcomed.
This will be a starting point for our friendship on this cyber world.
ต้องการไปที่ Guestbook ดั้งเดิม คลิก ที่นี่
Go to my Original Guestbook Click H E R E
Please wait...
Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
You didn't enter anything. Please try again.
Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
Your parent has turned off comments.
Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
Complete the security check below to finish leaving your comment.
The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.
kanlayawrote:
Sawasdee Kha: Long time I never come to visit to your space. Today come in for look your photo album it is beautiful picture for warm your family fully of smiles on their faces.
Aug. 9
...♥ สวัสดีค่ะพี่ ไม่ได้มาเยี่ยมซะนาน
       โห ครบรอบ4ปีแล้วเหรอนี่ แต่มาเยี่ยมพี่ปีละ2หน
        ไม่รู้จะจำได้ป่าวนะ 555
        ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ ขอให้สุขภาพแข็งแรงๆค่ะ
         
       
June 22
วันนี้มีโอกาศแอบเข้ามาแวะชมเพื่อนบ้าน....ยินดีที่ได้รู้จัก
 
 
 
 
June 22
Khaiwrote:
วันนี้มีโอกาศแอบเข้ามาชม บ้าน เลยถือโอกาสขอบคุณ สำหรับคำแนะนำดี ๆ ขอบคุณค่ะ
Apr. 28
สวัสดีค่ะ แวะมาทักทาย สบายดีนะคะ  ขอให้มีความสุขสดชื่น ทุกๆวันแล้วอย่าลืมดูแลสุขภาพด้วยนะคะ  คิดถึงน่ะค่ะ/หญิง
Apr. 27
Apr. 27
สวัสดีคะยินดีที่ได้รู้จักน่ะคะ
Apr. 21
♥..สวัสดีวันสงกรานต์ค่ะพี่ ขอให้มีความสุข และหายร้อนในบรรยากาศร้อนๆอย่างนี้นะคะ
Apr. 14
คริๆๆหลงทางมาค่ะ
ยินดีที่รู้จักนะคร่า  สเปชจ่วยจังค่ะ
ปาบแระว่างจาแวะมาใหม่อิอิบาย
 
Apr. 7
Chocolatewrote:

สวัสดีค่ะ คุณอาที่เคารพรัก^^

ช่วงนี้หนูสบายดีค๊า~ อากาศร้อนมากๆ เลยนะคะคุณอาขา หนูเรียน มสธ.(มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช)ใกล้แล้วค่ะ ใกล้จะถึงวันสอบแล้ว คือวันที่ 25-26 เมษายน 2552 คุณอาคะหนูเรียนสาขาวิชานิติศาสตร์ค่ะ เรียนยากจังเลย ไม่รู้หนูจะจบกะเค้าหรือเปล่า?!?  ฮ่าๆๆๆ (ยังจะมีน่ามาหัวเราะอยู่อีกเนอะเรา) ส่วนเรื่องเที่ยวพักผ่อนสมองอะไรนั่น ปิดเทอมหรือเปิดเทอม หนูก็พักอยู่ตลอดแหละค่ะ เฮ้อ~ ไม่รู้เมื่อไรหนูจะเลิกทำตัวไรสาระสักที

หนูดีใจที่ได้คุยกะคุณอานะคะ คุณอาใจดี นึกถึงหลานคนนี้ด้วย เข้ามาทักทายหนู ขอบคุณค่ะ^^

Mar. 13
Tom Yum Goong
Eragon
The Day After Tomorrow
Portrait of a Lady
The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring
Men in Black II
You can click at the link below so as to get the books you want to buy.You can find more books at Amazon.Com - อยากซื้อหนังสือเล่มไหน ก็คลิกที่รูปหนังสือเล่มนั้น รายการหนังสือที่เห็นอยู่นี้เป็นหนังสือบางส่วนที่มีจำหน่ายที่ Amazon.Com
Cesar's Way: The Natural, Everyday Guide to Understanding and Correcting Common Dog Problems (Hardcover)
Hello Kitty Hello 2007! 2007 Wall Calendar (Hello Kitty) (Calendar)
Martha Stewart's Homekeeping Handbook: The Essential Guide to Caring for Everything in Your Home (Hardcover)
You: On A Diet: The Owner's Manual for Waist Management (Hardcover)

SP_Ladplakao62 P

Occupation
Location
Interests
I had been working as an employee for almost 25 years. Since I am an ordinary man with a strong desire for better living, I decided to retire from current job to seek for such a business that can give me time and financial freedom.

Weather Forecast

Loading...
ลิงค์ของเว็บไซต์ที่เข้าบ่อย